koubikiland

2009-06-26T04:46:00.000-07:00

βαθύτατα ξενερωμένη.
τουλάχιστον έχει και αυτό μια απεραντότητα.
άλλωστε, όσο πιο λίγα ελπίζεις, τόσο πιο ελεύθερος είσαι.
ας το δούμε έτσι.

2009-05-11T10:24:00.001-07:00

"Silence"

All those places
Where I recall the memories
That gripped me
And pinned me down

I go to these places
Intending to think
To think of nothing
No anticipate

And somehow expect
You'll find me there
That by some miracle
You'd be aware

I'd risen this morning
Determined to break
The spell of my longing
And not to think

I freed myself from my family
I freed myself from work
I freed myself
I freed myself
And remained alone

And in my thinking
Steal you away
Though you never wanted me
Anyway

Silence
Silence
Silence
Silence

2009-05-11T10:06:00.000-07:00

2009-03-10T11:02:00.001-07:00

When I born, I black
When I grow up, I black
When I go in Sun, I black
When I scared, I black
When I sick, I black
And when I die, I still black

And you white fellow

When you born, you pink
When you grow up, you white
When you go in sun, you red
When you cold, you blue
When you scared, you yellow
When you sick, you green
And when you die, you gray

And you calling me colored?

2009-03-03T14:06:00.000-08:00

φέτος έφτιαξα μάρτη (ή μαρτιά).
είχα σχεδόν ξεχάσει ότι υπάρχει.ούτε ξέρω πώς μούρθε με τόση χαρά μετά από τόσα χρόνια.
ίσως επειδή με βρήκε στο σπίτι των δικών μου η αρχή του μάρτη και έφαγα ολικό παλιμπαιδισμό,δεν ξέρω.

διάβαζα με απλό γκουγκλάρισμα (μη βαριέσαι,δέστο!) ότι μάλλον έχει τις ρίζες του στα ελευσίνια μυστήρια.
το έθιμο υπάρχει πάντως σε όλα τα βαλκάνια, με συγκινητική μυθολογική συνοδεία ιδίως στη ρουμανία.
γενικά, βάζεις το βραχιολάκι για να μη σε κάψει ο πρώτος ανοιξιάτικος ήλιος και το βγάζεις στο τέλος του μήνα, στην ελλάδα για να το πάρουν, λέει, τα πρώτα χελιδόνια και να χτίσουν τις φωλιές τους.

ποια χελιδόνια και ποιες φωλιές,να δω πώς θα τελειώσει το παγανιστικό μου ντελίριο στο κέντρο της χαβούζας...

2009-02-26T05:45:00.000-08:00

όταν πηγαίναμε λύκειο ήταν της μόδας τα άρθρα του κλικ για το πού και πώς πρέπει να το κάνεις, πόσο είναι το εργαλείο σου και πώς να το αξιοποιήσεις καλύτερα για όλους, ιδίως για τις πωλήσεις του περιοδικού τότε.

πρόσφατα μπήκαν (και) στην ελληνική αγορά τα πολύτιμα εγχειρίδια που διαφημίζει το σκάι για το πώς να το κάνεις και να το φχαριστιέσαι καλύτερα, γιατί άλλωστε έτη και έτη πείρας καταλήγουν στο ότι αν δεν έχεις το σωστό εγχειρίδιο, στοιχεία όπως ο αυθορμητισμός, ο πειραματισμός και λοιποί άλλοι ανάλογοι -ισμοί δεν κλάνουν μία.

συγνώμη,αλλά έλεος πια. όχι τίποτε άλλο, αλλά όταν τα βλέπουμε στα κοσμοπόλιταν λέμε α,πα,πα. όταν μας τα σερβίρουν στον παπασωτηρίου σε πολυτελή έκδοση είναι βρε παιδί μου αλλιώς...

2009-02-26T05:43:00.001-08:00

2009-02-19T07:51:00.000-08:00

σήμερα φυσούσε δαιμονισμένα.
η θάλασσα στην ελευσίνα γεμάτη καφέ λασποκύματα.
δεν είχε κέφια.σαν να την ξύπνησαν απότομα με φασαρίες και να έπρεπε αναμαλλιασμένη και κομμένη να βγάλει όλη τη μέρα.και ο ήλιος από πάνω να λάμπει από το πρωί για να τη στραβώσει, μυστήριο παιδί κι αυτός ο ήλιος ώρες-ώρες, πολύ επιθετικός.

άπειρα αμαξάκια στοιβαγμένα περίμεναν να μπουν στην αθήνα.
όταν ερχόταν η σειρά τους να περάσουν δίπλα από τη θάλασσα,έτρωγαν και ένα καλό πιτσίλισμα για να μάθουν.
δεν ξέρω τι, αλλά η θάλασσα επέμενε πολύ σ΄αυτό.

2009-02-17T09:51:00.000-08:00

2009-02-17T09:49:00.000-08:00

έρχονται οι mogwai.
the sun smells too loud already.

2009-02-15T01:20:00.001-08:00

άλλαξα και λουκ.
η ίδια αίσθηση με το νέο κούρεμα.
θέλω πίσω την παλιά φάτσα.
υπομονή κανα δυο ωρίτσες :)

2009-02-15T00:35:00.000-08:00

περί κυριακής φιλολογία...

έχουν φαγωθεί όλοι για το πόσο σιχαίνονται τις κυριακές.
έχουν διάφορα σεβαστά επιχειρήματα, δε λέω...
γιατί όμως να σιχαθώ τις κυριακές?
είναι η πιο βαθιά ελεύθερη μέρα της εβδομάδας.
κατοχυρωμένο δικαίωμα στην ξάπλα, στην απομόνωση, στο άραγμα.
αν εξαφανιστείς οποιαδήποτε άλλη μέρα από το σύμπαν, θα πρέπει να δικαιολογηθείς.
όχι όμως την κυριακή,το τελευταίο καταφύγιο του σύγχρονου ψυχάκια.

πριν από καμιά δεκαριά χρόνια θυμάμαι ότι οι κυριακές στην ελλάδα ήταν σαφώς πιο της κοινωνικοποίησης. ο κόσμος γυρνοβολούσε περισσότερο και τα μαγαζιά φαγητοποτού έσφιζαν από κίνηση.ήταν λίγο πιο 'κυριακή,γιορτή και σχόλη'...και δε βάζω μέσα εκκλησίες και τέτοιες συναθροίσεις, για παρέες και βολταρίσματα μιλάω.

τότε θυμάμαι είχα πάει σε μια φίλη στην περούτζια και ο ιταλοκοσμάκης τιμούσε την κυριακή του έξω με τα καλά του και πολύ σουλάτσο (και τζελάτο).
α, λέω,να ,όπως ελλάντα. ίσως όπως ελλάντα παλιότερα ακόμα...
γιατί στην αγγλία όπου έμενα εκείνη την περίοδο όλα έκλειναν τις κυριακές,ό λ α όμως.
τότε μου φαινόταν απίστευτο να κλείνει ακόμα και η βιομηχανία του ελεύθερου χρόνου τέτοια μέρα.

δέκα χρόνια μετά, στην αθήνα έχει έρθει η ευρωπαική αντίληψη για την κυριακή.
μια θεία μου που κάποτε έμενε κέντρο αθήνας ήρθε για σ-κ τις προάλλες και της έκανε μεγάλη εντύπωση η διαφορά.
το ότι ανθρωποκίνηση υπάρχει πλέον μόνο στις τουριστικές ζώνες.
το ότι οι οδηγοί της πόλης αναφέρουν πλέον ποια εστιατόρια είναι ανοιχτά αυτή τη μέρα-και δεν είναι και τόσα πολλά τελικά.
άραγε στη θεσσαλονίκη γίνεται ακόμα το μεσημβρινό πανηγύρι στην παραλία?

έχουν πράγματι αλλάξει πολλά πράγματα και στην τσέπη μας και στην όλη αντίληψη του χρόνου-και δη του ελεύθερου.

δεν ξέρω καν αν τα γράφω όλα αυτά με νοσταγία ή με την αδιαφορία του παρατηρητή...
μάλλον έχω και εγώ πια τόση κούραση από όλο το βούισμα της εβδομάδας που την κυριακή μου τη θέλω άδεια, σπιτική και με κλειστά τηλέφωνα.

σε λίγο μεσημεριάζει και ήδη έχω αγχωθεί ότι έχει φύγει η μισή Ελεύθερη Μέρα μου.
πω,πω, πρόβλημα...

2009-02-04T14:25:00.000-08:00

Groundhog Day is an annual holiday celebrated on February 2^[1] in the United States and Canada on which folklore tells if a groundhog emerges from its burrow and fails to see its shadow because the weather is cloudy, winter will soon end.
If on the other hand, it is sunny and the groundhog sees its shadow, the groundhog will supposedly retreat into its burrow, and winter will continue for six more weeks.^[2]

The holiday, which began as a Pennsylvania German custom in southeastern and central Pennsylvania in the 18th and 19th centuries, has its origins in ancient European weather lore, wherein a badger or sacred bear is the prognosticator as opposed to a groundhog.^[1]
The holiday also bears some similarities to the medieval Catholic holiday of Candlemas^[3]
It also bears similarities to the Pagan festival of Imbolc, the seasonal turning point of the Celtic year, which is celebrated on February 1 and also involves weather prognostication.

Wikipedia

1. υ π ά ρ χ ε ι μέρα της μαρμότας!
2. υπάρχει κι από παλιά...
3. πόση καταχνιά έχει φάει στη μάπα όποιος ψάχνει σε μαρμοτοχρησμούς
να βρει ελπίδα για άνοιξη?
4. σήμερα πάντως είδα μια ανθισμένη αμυγδαλιά...

2009-01-28T00:57:00.000-08:00

χθες το βράδυ έβρεχε δυνατά, φυσούσε και έκανε κρύο.δεν ξέρω ακριβή θερμοκρασία, να με συμπαθάτε.
σήμερα το πρωί,πάντως, έχει στεγνή ζέστη, σαν να μην έγινε τίποτα.

χθες λοιπόν κλείστηκα μέσα και έπιασα το τηλέφωνο.
όλοι είχανε δει δελτίο καιρού σε δυο-τρία κανάλια και ήξεραν ακριβώς τι (θα) γινόταν.
οι έντονες εναλλαγές του καιρού να είναι που τραβάνε το ενδιαφέρον στα σχετικά δελτία?
δεν πείθομαι.
όλοι ξέρουν κάθε λεπτομέρεια για τα επίπεδα υγρασίας και την ακριβή κατεύθυνση του ανέμου.με όλες τις πιθανές διαφοροποιήσεις μέσα στη μέρα.
κάποτε μας αρκούσε το ότι, πχ, το σ-κ θα βρέχει,οπότε άσε την εκδρομή για το άλλο.
κάποτε το εκτενές δελτίο καιρού ήταν εκτός βασικής ενημέρωσης και αφορούσε μόνο τους αγρότες.
πλέον,παρακολουθούμε καθημερινά συρραφές μαθημάτων μετεωρολογίας με κατάνυξη.
φυσικά, πολλά χαμόγελα, κατά τόπους ιδιαιτέρως αυξημένα, μέχρι και έντονα υπονοούμενα, για να ...τελειώσουμε όλοι μαζί.την τηλεθέαση.

2009-01-23T23:33:00.000-08:00

η ζωή είναι τόσο σύντομη.
και το πώς θα τη ζήσεις είναι τόσο θέμα τύχης.
πού θα σε πετάξει η ιστορία.
ποιος θα αποφανθεί για το πόσο αναλώσιμος είσαι.
ποιος θα διαγράψει το σύμπαν σου.
ποιος θα υπογράψει ίσως συνθήκες που σε απελευθερώνουν.
για να περαστεί η κουκίδα σου-αν είσαι τυχερός-σε κάποια σελίδα βιβλίου ιστορίας
που θα σκίσουν οι μαθητές σε δικά τους ξεσπάσματα.

ο ομπάμα υπέγραψε, λέει, το κλείσιμο του γκουαντάναμο.
έτσι απλά άνοιξε, έτσι απλά θα κλείσει.
είχε λόγους και το ένα και το άλλο.
όταν είδα κάποια σκίτσα εμπνευσμένα από τα βασανιστήρια εκεί μέσα, δεν μπορούσα να κοιμηθώ μέρες.
φυσικά, επανήλθα και εγώ στην καθημερινότητα.
όσοι τελικά αφεθούν ελεύθεροι από κει, αν τελικά γίνει,τι θα κάνουν;
πού είναι η ζωή τους;
ποιος μπορεί κάθε φορά να αποφασίζει για ξένες κλεψύδρες;
πώς δικαιολογεί στον εαυτό του ένας πολιτικός κρατούμενος τη χαμένη ζωή;

2009-01-11T01:09:00.000-08:00

το στερνό παραμύθι

πήραν στρατί-στρατί το μονοπάτι
βασιλοπούλες και καλοκυράδες,
από τις ξένες χώρες βασιλιάδες
και καβαλάρηδες απάνω στ'άτι.

και γύρω στης γιαγιάς μου το κρεβάτι,
ανάμεσ'από δυο χλωμές λαμπάδες
περνούσανε και σα τραγουδιστάδες
της τραγουδούσαν-ποιος το ξέρει-κάτι

κανείς για της γιαγιάς μου την αγάπη
δε σκότωσε το Δράκο ή τον Αράπη
και να της φέρει αθάνατο νερό

η μάνα μου είχε γονατίσει κάτου
μ'απάνω-μια φορά κι έναν καιρό-
ο Αρχάγγελος χτυπούσε τα φτερά του.

Λάμπρος Πορφύρας

(από παλιό σχολικό βιβλίο νεοελλ.λογοτεχνίας.
το βρήκα στο γραφείο μου ανοιγμένο στη σελίδα αυτή τη μέρα που πέθανε η γιαγιά μου.
το είχε διαβάσει κάποτε ο πατέρας μου όταν είχε πεθάνει και η δική του γιαγιά.)

2008-12-10T08:25:00.000-08:00

Παραμένουν στο οδόστρωμα της λ. Αμαλίας μαθητές, οι οποίοι πραγματοποιούν καθιστική διαμαρτυρία. Οι περίπου 150 μαθητές είναι περικυκλωμένοι από τα ΜΑΤ, που τους πιέζουν να μεταφερθούν στο πεζοδρόμιο από την πλευρά της πλατείας Συντάγματος.
10-12-08, 18.15, www.tvxs.gr

το διάβασα με σχετική έκπληξη,γιατί η τηλεόραση δε λέει τίποτα πουθενά...απορώ,για να περαστεί ένα μήνυμα μέσω των καναλιών,πρέπει τελικά να προκαλέσεις φθορές στην περιουσία κάποιου??
αλλά άτοπο και αυτό...διαβάζω ότι αυτή τη στιγμή γίνεται χαμός στο πολυτεχνείο και πάλι καμιά αναφορά στην τηλεόραση.εύκολα συνηθίζουμε στα πάντα,γρήγορα σκληραίνει η πέτσα...

2008-12-10T01:04:00.000-08:00

www.tvxs.gr

2008-12-10T01:03:00.000-08:00

Η χειρόγραφη επιστολή που μοιραζόταν στην κηδεία του Αλέξη

ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ!
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

Δεν είμαστε τρομοκράτες, "κουκουλοφόροι", "γνωστοί-άγνωστοι"
ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ!
Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι....
Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας!
Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας.
ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ!
Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς.
Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο
για τη "βιτρίνα", παχύνατε, καραφλιάσατε,
ΞΕΧΑΣΑΤΕ!
Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε,
Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε,
να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους.
ΜΑΤΑΙΑ!
Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι,
έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετε
τη μέρα που θα πεθάνετε.
Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε
δεν δημιουργείτε!
Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε.
ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ
Που είναι οι γονείς; Που είναι οι καλλιτέχνες;
Γιατί δε βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν;
ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ!
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Υ.Γ.: Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα
ΕΜΕΙΣ
κλαίμε κι από μόνοι μας.

2008-12-10T00:58:00.000-08:00

2008-12-09T23:58:00.001-08:00

2008-11-18T06:17:00.000-08:00

2008-11-16T12:17:00.000-08:00

2008-11-16T12:12:00.001-08:00

2008-11-11T11:27:00.000-08:00

the soundtrack:
trains, porcupine tree

the image:

the caption:
"I am dying as I sit. I lose a dimension.
Trains roar in my ears, departures, departures!
The silver track of time empties into the distance,the white sky empties of its promise, like a cup"

the comment:

2008-11-11T10:56:00.000-08:00

Χαμένα πάνε τα λόγια των δακρύων.
Όταν μιλάει η αταξία η τάξη να σωπαίνει
- έχει μεγάλη πείρα ο χαμός.
Τώρα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό
του ανώφελου.
Σιγά -Σιγά να ξαναβρεί το λέγειν της η μνήμη
να δίνει ωραίες συνταγές μακροζωίας
σε ό,τι έχει πεθάνει.

Ας σταθούμε στο πλευρό ετούτης της μικρής
φωτογραφίας
που είναι ακόμα στον ανθό του μέλλοντός της:
νέοι ανώφελα λιγάκι αγκαλιασμένοι
Ενώπιον ανωνύμως ενθυμούσης παραλίας.
Ναύπλιο Εύβοια Σκόπελο ;
Θα πεις
και που δεν ήταν τότε θάλασσα.

Κική Δημουλά, Κονιάκ μηδέν Αστέρων

2008-10-24T07:18:00.000-07:00

"let us rise up and be thankful, for if we didn't learn a lot today, at least we learned a little, and if we didn't learn a little, at least we didn't get sick, and if we got sick, at least we didn't die; so, let us all be thankful" buddha

"let us be grateful to people who make us happy; they are the charming gardeners who make our souls blossom" marcel proust

2008-10-20T11:21:00.000-07:00

2008-10-20T11:12:00.000-07:00

2008-10-05T04:27:00.000-07:00

φ υ σ ά ε ι

2008-10-04T16:39:00.000-07:00

σάββατο απόγευμα στην αγορά, ερμού, στριμωξίδι, τελείωσαν τα νούμερα, από βδομάδα ίσως, ουρά στα ταμεία, εκνευρισμός στα δοκιμαστήρια, σουρωμένες φατσούλες στις μόλις ενήλικες πωλήτριες. πουφ. οι φίλες τους κάπου πίνουν καφέ.

με μια απλή στροφούλα δεξιά, να ένα δρομάκι που ήταν αρκετά έξυπνο να κλείσει από το μεσημέρι. ο ήλιος που μπαίνει κλεφτά ανάμεσα στα κτίρια πανηγυρίζει το κατόρθωμά του. παίζει με τα κατεβασμένα στόρια και στέλνει περιστέρια να κάνουν χορογραφίες.

σταματώ να χαζέψω την ομορφιά και σταματά μαζί μου και ένα σούρσιμο που δεν είχα καν συνειδητοποιήσει. και αρχίζουν ξαφνικά να βαραίνουν όλα, η μέση, οι ώμοι, οι σακούλες, η ώρα, οι σκέψεις.

εκείνοι που θα σχολάσουν όταν ο ήλιος θα ξεθωριάζει, πώς θα αισθάνονται;

2008-09-29T14:26:00.000-07:00

2008-09-29T14:17:00.000-07:00

serendipity serendipity serendipity serendipity
serendipity serendipity serendipity
serendipity s e r e n d i p i t y
serendipity

2008-09-29T14:03:00.000-07:00

Serendipity is the effect by which one accidentally discovers something fortunate, especially while looking for something else entirely.

The word has been voted as one of the ten English words that were hardest to translate in June 2004 by a British translation company.

The chocolate chip cookie was invented through serendipity.

Wikipedia

2008-09-25T13:21:00.000-07:00

"i don't fuck much with the past, but i fuck plenty with the future" says the goddess...
when i master this, i'll have the best fuck in my life

2008-09-23T09:40:00.000-07:00

"i'm racing outside and below myself
nearly forgot myself there,
nearly there, yeah"

και, αφού το ακούσεις χίλιες φορές προς εμπέδωσιν, πάει το χεράκι σου αυτόματα και βάζει μια μουσική που πάει πολύ πίσω τη θεραπεία.
από εκείνες που ανακαλούν γεύσεις, χρώματα και μυρωδιές που δε χωράει η γυάλα.
όσα ξέρεις ότι έζησες για να έχεις να βασανίζεσαι στην ανάκλησή τους.
δεν υπάρχει άλλος λόγος να τα έζησες.
το κουτάκι με τις πιο εκλεκτές στιγμές μας, γιατί το γεμίζουμε τελικά?
για να μην ξεμένουν από αναστεναγμούς οι ανατολές και τα φεγγάρια.
ή για να έχουν οι οδοστρωτήρες μας υλικό να ασχολούνται.
πάντα μετά, φυσικά, πολύ μετά.

2008-09-21T12:07:00.000-07:00

i flipped my coin. many times. and it kept saying do it.

2008-09-20T00:49:00.000-07:00

Αντιγράφω από τη φίλη Literatura Universalis με άλλοθι τη συγκίνηση που νιώθεις όταν απρόσμενα συναντήσεις μια τόσο εύστοχη περιγραφή του χάους στο κεφάλι σου.

"Ο πόνος για την πατρίδα και την επιστροφή στο σπίτι, ή αλλιώς νοσταλγία, είναι η επιθυμία για το παρελθόν, αυτό που δεν ξαναβρίσκεται όμως, γιατί, ακόμη και να επιστρέψει ο ξενιτεμένος, αυτός δε θα είναι ο ίδιος, και η πατρίδα θα έχει αλλάξει:

- Παλιέ μου φίλε συλλογίσου

σιγά σιγά θα συνηθίσεις

η νοσταλγία σου έχει πλάσει

μια χώρα ανύπαρχτη με νόμους

έξω απ’ τη γης κι απ’ τους ανθρώπους.

(Σεφέρης, «Ο Γυρισμός του Ξενιτεμένου»).

Η νοσταλγία δεν ικανοποιείται ποτέ, και η επιθυμία για επιστροφή παραμένει ανεκπλήρωτη στο ανθρώπινο φαντασιακό. Δε βρίσκει κανείς αυτό ακριβώς που έχει χάσει, αλλά αυτό που έχει αλλάξει στην πορεία."

Η σκέψη μου τρέχει επίσης στη fieryfairy...

2008-09-20T00:36:00.000-07:00

βρέχει

2008-07-02T00:43:00.000-07:00

Πολλή μετάβαση ο ιούνιος

Μήνας διδύμων

Τον έχω τόσο διαφημίσει που νιώθω άβολα με τη μυστήρια επίγευση

Ο μάιος ήταν πιο ήπιος

Πιο φαντασιακός

Λιγότερο τελεσίδικος

Επινοούμε χρονικούς κύκλους για να χωρέσουμε το άπειρό μας

Και υποφέρουμε μέσα στα πλαισιάκια που μας παραχωρούν

Χρόνος οδοστρωτήρας πάντων

Δεν υπάρχει βαλίτσα που να χωράει όλο το βιος μας

Τι κρατάμε και τι αφήνουμε για το νέο ταξίδι?

Ποιος επιτέλους κλείνει τα εισιτήρια?

Δεν είμαστε μηρυκαστικά

Αλλά αχόρταγα παμφάγα

Ας είναι

Θα παραμυθιαστούμε εντός του νέου κύκλου

Μέχρι να τελειώσει και αυτός όταν αποφασίσει

Μετά πάλι θα επιστρέψουμε με τις αισθήσεις μουδιασμένες

Αλλά θα εστιάσουμε φυσικά σε όσα έρχονται

Πάντα με χαμόγελο και προσμονή

Γιατί είναι πολύ γραφικό να αναστενάζεις για τα παρελθόντα,αγαπητή

Πότε θα μεγαλώσεις?

2008-06-15T15:28:00.000-07:00

2008-06-15T15:26:00.000-07:00

2008-06-12T12:46:00.000-07:00

είναι κάποιες φορές που δεν είσαι καλά,σου φταίνε τα πάντα,για μερικά ξέρεις γιατί,για τα υπόλοιπα απλώς δε σε νοιάζει,δεν είσαι καλά,τελεία.
και τότε μπαίνεις σε κάποιο μπλογκ τυχαία και τσουπ,να μερικές από τις σκέψεις σου και μάλιστα όπως ακριβώς θα τα έλεγες εσύ...πλάκα έχει...

2008-06-04T14:47:00.000-07:00

η πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση που οφείλεται στην έλλειψη αλκοόλ
oscar wilde

2008-05-15T13:29:00.000-07:00

2008-05-13T10:19:00.001-07:00

could you bring one of those outside my window just for tonight?

what stole my sleep tonight...

2008-05-12T14:54:00.000-07:00

"Oh the wind whistles down
The cold dark street tonight
And the people they were dancing to the music vibe
And the boys chase the girls with the curls in their hair
While the shy tormented youth sit way over there
And the songs they get louder
Each one better than before

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?"

2008-05-08T04:34:00.001-07:00

2008-05-07T14:12:00.000-07:00

είχα καιρό να ξενερώσω έτσι.αλλά όλο στα ψηλά δε γίνεται,κάποτε θα τη φας την πατάτα σου.
ξε-νέ-ρω-μα
η ανθρώπινη φύση,οι αδυναμίες της και όλα τα σχετικά.τα εκλογικεύουμε,επιστρατεύουμε τη φοβερή μας γνώση του κόσμου,δικαιολογούμε την εμμονή λόγω κακής ημέρας,μουντάδα και βροχή στα ξαφνικά,άντε,αύριο θα κάνει ήλιο και θα τα ξεχάσουμε όλα.
δεν είναι όμως έτσι ρε συ.
κάποια πραγματάκια είναι θέμα αισθητικής,αν μη τι άλλο.γιατί αν πεις 'ηθικής΄ακούγεσαι και κάπως.
και ποιος τελικά να μιλήσει για ηθικές,άστο.και κάνε και εκείνο το έξυπνο,που τα κλωθογυρίζεις με εκείνη την κυνική ψυχραιμία και δικαιολογείς τους πάντες και τα πάντα στο τέλος.
ευέλικτοι καιροί.

2008-05-01T10:59:00.000-07:00

η αδερφή μου χαζεύει στο ίντερνετ μια γειτονιά στη Φιλαδέλφεια, PA, USA, με αυτό το υπέροχο google earth, με την απίστευτη λεπτομέρειά του,σαν να χαζεύει από το παράθυρο...
ό,τι και να πω,όπως και να το θέσω,σαν τον πρωτόγονο που πρωτοβλέπει ηλεκτρισμό θα ακουστώ.κάθε φορά που πετάω με τέτοια ακρίβεια με αυτό το μαγικό προγραμματάκι με πιάνει απίστευτο δέος.όπως και κάθε φορά οι φίλοι-καλοί γνώστες της 'μαγείας' μου δείχνουν και κάτι νέο και 'απίστευτο'.
νιώθω μυστήρια όταν μιλάω με ανθρώπους που δεν ξέρουν τίποτα από τον κόσμο του ίντερνετ.υποθέτω τέτοια θλίψη θα προκαλώ σε εκείνους που έχουν επαφή με όλα τα ανώτερα ακαταλαβίστικα της επιστήμης.
κοιτάζω τα μαθητούδια και προσπαθώ να φανταστώ πόση σιγουριά σου δίνει το να χειρίζεσαι την τεχνολογία από τα γεννοφάσκια σου.ποια είναι τα αυτονόητα στο μυαλό τους?

γυρίζω πίσω στην εποχή που περίμενα να γράψω ένα κομμάτι από το ραδιόφωνο για να το πάω στο δισκάδικο να μου το γράψει σε κασέτα ή τότε που λάμβανα γράμμα από πενφρεντ και έψαχνα στις εγκυκλοπαίδειες πού πέφτει η κάθε τοποθεσία και φανταζόμουν τις λεπτομέρειες....πω,πω,μόνο που το λέω νιώθω αρχαία...

2008-04-30T17:53:00.001-07:00

stars shining bright above you
night breezes seem to whisper "I love you"
birds singin' in the sycamore trees
dream a little dream of me

sweet dreams till sunbeams find you
sweet dreams that leave all worries behind you
but in your dreams whatever they be
dream a little dream of me

2008-04-30T17:22:00.000-07:00

αύριο είναι πρωτομαγιά
θα βγούνε όλοι στις εξοχές να κόψουν καμιά μαργαρίτα και να τσακίσουν ό,τι ψαχνό περίσσεψε από την πασχαλιά
λέω να μείνω σπίτι με τον κυνισμό μου και να περιμένω να επιστρέψω στο αγαπημένο μου καθημερινό δρομολόγιο για να θαυμάσω τα του μαγιού
μου έλειψε ο δρόμος 'μου'
δε θα τον έχω για πολύ
είναι γεγονός ότι το κλείσιμο των κύκλων το χειρίζομαι πολύ καλύτερα πια
έχω καταφέρει να δίνω χώρο στην προσμονή του νέου
αλλά ακόμα ο κάθε αποχωρισμός πονάει πολύ
αυτή τη στιγμή πάρα πολύ
είχα καιρό να δεθώ με έναν τόπο
πώς τη πάτησα έτσι πάλι
έρωτες με γεωγραφίες
τοπία αντί για ανθρώπους
σκηνικά ελεύθερα για ονειροφαντασιές
η λογική μου κάνει ό,τι μπορεί να υποβαθμίσει την πίκρα
αλλά λέω να την ακούσω από αύριο

2008-04-29T15:49:00.000-07:00

2008-04-08T11:55:00.001-07:00

2008-04-07T10:02:00.000-07:00

'off we go'
i'm about to bounce into the biggest bubble ever.
and all i can see is that the bubble around me is getting bigger and pinker.
i fear for a minute,but the bubble is still there.
oh, i had missed bouncing!
so, off we go

2008-04-02T07:38:00.000-07:00

ΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΞΕΣΗΚΩΝΟΝΤΑΙ!

Τοπικές ομάδες και κινήματα ποδηλατών από όλη τη χώρα οργανώνουν Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία διαμαρτυρίας την Κυριακή 6 Απριλίου στις 12 το μεσημέρι με αίτημα τη ένταξη του ποδηλάτου στις ελληνικές πόλεις.

Τα ποδήλατα θα κατέβουν στους δρόμους ταυτόχρονα σε Δράμα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Βέροια, Λάρισα, Καρδίτσα, Βόλο, Καμένα Βούρλα, Μυτιλήνη, Καρπενήσι, Χίο, Πάτρα, Κόρινθο, Αθήνα, Πόρτο Ράφτη, Καλαμάτα, Χανιά, Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Σπάρτη, Κομοτηνή ... και σε κάθε πόλη και χωριό της Ελλάδας που αγαπάει το ποδήλατο.
Λεπτομέρειες για τα αιτήματα των ποδηλατών και πληροφορίες για τα σημεία συνάντησης σε κάθε πόλη www.podilates.gr

2008-04-01T07:07:00.000-07:00

Hey Mr Grump Gills You know what you gotta do when life gets you down? Just keep swimming Just keep swimming Just keep swimming swimming swimming What do we do we swim, swim, swim OH HO HO How I love to swim When you WAAAAAANNTTT to swim you want to swim

2008-04-01T06:46:00.001-07:00

ποιο να'ναι το επόμενο καρέ?

2008-03-23T11:21:00.000-07:00

had one of those realisations today.the ones that you avoid forever.
and i can't help being frank to myself.
scenes pop up,some easy,some really tough.
and then those moments,the ones that pop up only once in a while-why does elation last so little?
a thick album of tiny precious instances that were to survive in time and get dressed in golden frills.even they had no idea back then they were to gain such shine in time.

i strive to prolong their sensation,go back to details,try hard to focus more...

what's the point?
everything we experience will only become material for a good coffee chat after years.
interestingly,even the points of reference are being wiped out,one after the other.
but all we are ever interested in is the big picture.and the big picture is,we're moving on.
the rest is simply what a mind can turn to when a sunday is not sunny enough.

2008-03-23T02:35:00.000-07:00

Sunday morning
And I'm falling
I've got a feeling I don't want to know
Early dawning
Sunday morning
It's all the streets you crossed, not so long ago
Watch out the world's behind you
There's always someone around you who will call
It's nothing at all

2008-03-15T03:05:00.000-07:00

nothing can beat waking up to a bright saturday spring feast!!
i hereby declare it is a zap mama day-
"adventures in afropea" to get in a warm, yawn-n-cuddle sunray mood and then some "gati" craze for the morning coffeeee
kiss-kiss-kiss

2008-03-13T12:58:00.000-07:00

αν και συνήθως τα προσέχω αυτά, σήμερα μπλέχτηκα δειλά σε συζήτηση με συμπαθείς συναδέρφους περί μεταθανάτιας ζωής, η οποία γρήγορα εξελίχτηκε σε γενικότερη μπουρδολογία περί αυτονόητου της ύπαρξης του θεού, το οποίο και μόνο ως θέση μου φέρνει φαγούρα, την οποία θα μου απαλύνει φαντάζομαι ο Κύριος όταν μετανοήσω βέβαια, το οποίο θα συμβεί, λέει, κάποια στιγμή (ότ)αν λυγίσω από το γήρας και τη σαπίλα του και αναγκαστώ να με πείσω ότι έχει και παραπέρα.
άναυδη.ένιωσα πάλι εκείνη την ανατριχίλα που μου φέρνουν τα 'αυτονόητα' και τα πιεστικά ψευτοδιλήμματα που πάνε πακέτο-ή το 'αντικειμενικά' ορθόν ή κάτι γραφικό αλλά και επικίνδυνο, με τη σχετική απαξίωση.
σε κάποια ψυχεδελική φάση είχα διαβάσει ένα μικρό βιβλιαράκι, "ο φόβος που φτιάχνει τους θεούς", απλή καλοκαιρινή ιστορία που θεοποίησα τότε λόγω σουρρεάλ περιστάσεων.
(...)
γράφω και σβήνω ώρα,έφυγε και η όρεξή μου και τα πάντα,ακόμα και ο κυνισμός μου χασμουριέται.
με χαλάνε τέτοιου τύπου αντιπαραθέσεις.

2008-03-12T14:59:00.000-07:00

πάτε www.iospress.gr και βάλτε "σχολείο"στην αναζήτηση σχετικών άρθρων.
τα πρώτα τουλάχιστον είναι όλα σχετικά με ένα εγχείρημα πολύ εντυπωσιακό για τα ελληνικά δεδομένα,σε δημοτικό σχολείο της γκράβας,στην αθήνα.
δε γνωρίζω πρόσωπα και πράγματα εκεί-υπάρχει μια εμπάθεια που με ενοχλεί πού και πού στο κείμενο,αλλά κρατάω την ουσία των αλλαγών στο σχολείο, με γνώμονα τη διαφορετικότητα και πολυπολιτισμικότητα των παιδιών.
παράδειγμα, η αντικατάσταση της πρωινής προσευχής με απόσπασμα από το πρωινό άστρο του ρίτσου,ένα από τα πιο τρυφερά κείμενα γονιού προς το παιδί του:
"καλέ θεούλη
εμείς είμαστε καλά.
Κάνε, καλέ θεούλη,
νάχουν όλα τα παιδάκια
ένα ποταμάκι γάλα
μπόλικα αστεράκια
μπόλικα τραγούδια.
Κάνε, καλέ θεούλη
νάναι όλοι καλά
έτσι που κι εμείς να μη ντρεπόμαστε
για τη χαρά μας."

2008-03-11T09:03:00.000-07:00

το ποδηλατάκι μου ήταν ό,τι πιο όμορφο είχα στην καινούρια πόλη.βολτάριζα δεξιά και αριστερά όλη την ώρα.
αρχικά το έβαζα μέσα στην πολυκατοικία.μετά άρχισε να ενοχλεί... ίσως ο αχρησιμοποίητος ακάλυπτος να σπιλωνόταν από μια τέτοια χρήση. το ποδηλατάκι μου έπιασε τη γωνία όπως και αν έχει.
ένα βράδυ γύρισα και βρήκα αυτό το μικρούλι ποδηλατάκι δεμένο πάνω του, μόνο για εκείνο το βράδυ.τρυφερούτσικο.

ίσως να το παραμελούσα πολύ,δεν είχε πιάσει και καλά η άνοιξη ακόμα και το ποδήλατο βαρέθηκε. ένα βράδυ γύρισα και με είχε εγκαταλείψει.
δεν μπορούσα να το πιστέψω.
ελπίζω να βρήκε κάποιον που να το φροντίζει καθημερινά.
εμένα πάντως μου λείπει πολύ.

2008-03-11T07:45:00.000-07:00

εξηγούσα σήμερα πόσο συμπάσχω με την κυριούλα που έχει λυσσάξει για χαβάη και ξεχνάει το πιν την καίρια στιγμή :)
αν κρίνω από το φαινόμενο μαλλιακός πάντως,όλοι κάποιο εσκέιπ ψάχνουνε...πήγαινα σημειωτόν σε μία λωριδίτσα εθνικής σα συνοικιακό σοκάκι κρατώντας φωτεινό όραμα το φαγάκι της μαμάς και τα τσίπουρα με την παρέα. δε λέω,στο πήγαινε κάπως δούλεψε το μοντέλο...στην επιστροφή όμως...
είχα από πίσω μου για πολλά χιλιόμετρα ένα μαύρο αυτοκινητάκι με ζευγαράκι κουκλίστικο,κορίτσι ξανθό,αγόρι σκούρο,και οι δύο με μεγάλο άσπρο γυαλί και μεγάλο κανελί σκύλο στο πίσω κάθισμα.τόσο αργά που πηγαίναμε μου ήρθε να τους βγάλω μια φωτό, αλλά συγκρατήθηκα.αυτές τις ντροπές να μην είχα,θα είχα βγάλει σούπερ φωτό χθες,κάθε αυτοκίνητο μια ιστορία, και με τέτοιους ρυθμούς όλοι μια παρέα, πού και πού ο ένας να προσπερνάει τον άλλο για να ξεμουδιάζουμε κιόλας.
άντε,πες ότι εγώ δεν είχα κάψα για καθαροδευτέρες-όλα αυτά τα μποτιλιαρισμένα παιδάκια με τους χαρταετούς τι κατάλαβαν δηλαδή από την εκδρομή?

2008-03-03T09:54:00.000-08:00

"αν πεθάνει μπορούν να ξηλώσουν όλο το σκηνικό του κόσμου.
μπορούν να το διαλύσουν, να ξεβιδώσουν τ'άστρα,
να τυλίξουν τον ουρανό και να τον φορτώσουνε σε νταλίκα.
να σβήσουν το φως του ήλιου που αγαπώ τόσο πολύ...
ξέρεις γιατί το αγαπώ;
γιατί θέλω να το βλέπω να πέφτει στα μαλλιά της.
μετά να τα σηκώσουν όλα, χαλιά, κολόνες, σπίτια, άμμο, άνεμο, βατράχια,
ώριμα καρπούζια, χαλάζι, εφτά το απόγευμα, μάιο, ιούνιο, ιούλιο,
βασιλικό, μέλισσες, θάλασσα, κολοκυθάκια"

"ο τίγρης και το χιόνι", 2005

2008-03-03T09:43:00.000-08:00

-Όταν ήταν νέος αγάπησε μια γυναίκα και την παντρεύτηκε.
Μετά πήγε στον πόλεμο και τότε έμαθε ότι η γυναίκα του έπαθε ευλογιά και παραμορφώθηκε.
Κι ο Αλ Τζουμελί είπε: "τα μάτια μου πονάνε".
Και μετά είπε: " τυφλώθηκα".
Όταν η γυναίκα πέθανε μετά από 12 χρόνια ξανάνοιξε τα μάτια.
-Απίστευτο...δεν ήθελε να τη στενοχωρήσει και παρίστανε τον τυφλό για 12 χρόνια...
-Άβυσσος η ανθρώπινη ψυχή . Ζαλίζεσαι όταν κοιτάς μέσα. Δεν έδωσε ποτέ εξηγήσεις σε κανέναν.

"Ο τίγρης και το χιόνι", 2005

2008-03-02T08:22:00.001-08:00

εβελίνα και γιάννης

Τη γνώρισα στα σκαλάκια της αγ.νικολάου στην πάτρα,τα οποία φέτος είναι φωτισμένα κατά το διαστημικότερον έβερ. Λίγο το πιώμα από νωρίς ένεκα τσικνοπέμπτης, λίγο το λαμπερό μουτράκι της, λίγο το ότι είχα κάποτε παρόμοια στολή που δεν έλεγα να αποχωριστώ για πολλές συναπτές αποκριές,κόλλησα με την εβελίνα,όπως μούπε ότι τη λένε.
ο power ranger αδερφούλη της παραδίπλα δεν εκτιμούσε πολύ την προτίμηση που της έδειχνα και μπήκε παραπονεμένα στο σκηνικό. δυστυχώς η φωτό που ακολούθησε βγήκε σκοτεινή, αλλά θα την αφήσω έτσι. άλλωστε αυτό που βλέπω ακόμα με πολλή συγκίνηση είναι ο τρόπος που η μικρή τον αγκάλιασε αμέσως και τον καθησύχασε ότι θα τους βγάλω και μία μαζί ούτως ή άλλως.

2008-02-27T07:19:00.001-08:00

taking careful steps down the bridge.
sometimes so demanding
sorry

2008-02-26T08:34:00.000-08:00

being here can be good therapy, especially when the sun is down after such a bright day...

funny,i had never imagined i would post ideas and feelings. there are still moments when i realise that after all those years of extrovert blah-blah, sharing my innermost still remains too uneasy.

then comes the limitation of the medium itself-the printed word can be so bare and sentiment free.. no handwriting to give you a feel.and even worse, no gestures,or voice tone or eye contact or anything that emoticons or fancy punctuation could aspire to replace. feels like having a very sore throat when you really want to chat in a noisy cafe.

ok,when it all comes down to adaptability i guess i'll find my way.
it's just that i keep postponing my great daylong party of Friends who can all make it to be there at the same time and same place, and whose bone-n-flesh presence i can at last enjoy.

just realised i've been smiling- maybe at the thought of such an heterogeneity.but no practicalities can spoil bubblemaking in koubikiland :)
big hug

2008-02-26T05:34:00.000-08:00

απίστευτο.μια καλή λιακάδα και να σου το καλοκαιράκι να χοροπηδάει στο κεφάλι σου.το πρώτο κοκκίνισμα απ΄τον ήλιο.οι μισοκατεβασμένες γρίλιες ντάλα μεσημέρι και ο ήλιος να κουκιδίζει τον απέναντι τοίχο. και το βράδυ ψιλοψύχρα ,ίσα ίσα να κουνιέται λίγο η κουρτίνα από το αεράκι. να μη σου κάνει καρδιά να κοιμηθείς και να αράζεις στο μπαλκόνι παρέα με τους βραδινούς ήχους της γειτονιάς.και με ένα μεγάλο μπωλ παγωτό.
hush little baby, one of these mornings you're gonna rise up singing-
then you'll spread your wings and you'll take to the sky

2008-02-22T06:41:00.000-08:00

πφφ.βαριέμαι.

2008-02-21T11:06:00.001-08:00

"Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me very tenderly and dance me very long
We're both of us beneath our love, we're both of us above
Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in"

to my Friends who'll soon salsa-swirl out of their confusion
i'm now smiling at a great pic of you two proving this

2008-02-21T10:11:00.000-08:00

voglio mille lune per accarezzarti

non svegliarti, non svegliarti
non svegliarti .... ancora

2008-02-20T00:01:00.001-08:00

just had a look at myself in a mirror.had a new haircut last night.hairdressers are very powerful people.and always do their own thing no matter what you ask them to do.and that's why i'll go back to cutting my hair myself.

on boundaries

2008-02-18T01:47:00.000-08:00

we die,
we die rich, with lovers and tribes
tastes we have swallowed
bodies we have entered and swum up like rivers
fears we've hidden in,like this rigid cave
i want all this marked on my body
we're the real countries,
not the boundaries drawn on maps,
the names of powerful men

i know you'll come and carry me out
into the palace of winds
that's what i wanted
to walk in such a place with you
with friends
on an earth without maps
the light's gone out and i'm writing in the darkness

the english patient
a well selling love story
on most disturbed sociohistorical circumstances

2008-02-18T01:02:00.000-08:00

ήμουνα πριν χρόνια σε μια παραλία, στο αμήχανο ξεκίνημα μιας ερωτικής ιστορίας
κοιτούσα τον ήλιο που έδυε και αναρωτιόμουνα πόσοι και πόσοι έχουν αναστενάξει μπροστά στο ίδιο ηλιοβασίλεμα
μισόκλεισα τα μάτια και είδα άπειρα χέρια να πλέκονται, ατελείωτες αγκαλιές,
κορμιά και χάδια, έναν ινδικό καμβά που έκρυβε κάθε κόκκο άμμου
στ'αυτιά μου ένα κύμα από ψιθύρους, ερωτικά μουρμουρητά και γελάκια
πόσοι άραγε να ερωτεύτηκαν σ'αυτή την παραλία

ζεστά χρώματα στον ορίζοντα μας περικύκλωναν
εμάς και άλλους νεοαφιχθέντες εραστές
φωτογραφίες των τελευταίων ηλιαχτίδων
αγχωμένο τεκμήριο ότι γευτήκαμε την πανδαισία
και μετά, αυτό το υπέροχο φως χωρίς ήλιο
και μετά η ώρα της αφής

όλοι νιώθουμε μοναδικοί τη στιγμή της έκστασης.

2008-02-17T12:25:00.001-08:00

δε θυμάμαι σε ποια ηλικία συνειδητοποίησα ότι και η μαμά μου είχε αγωνία για το αν θα είναι όλα άσπρα όταν θα σηκωνόταν το πρωί.
σήμερα μου ήρθε στο μυαλό το ψιθυριστό της χάδι κάποτε-σήκω να δεις,χιόνισε
(και στο υπόλοιπο της ημέρας τάχα ξεφύσημα και γκρίνια για τις μετακινήσεις,το κρύο,το αυτοκίνητο)
κοιτάζοντας από το παράθυρο φαντάζομαι ένα σωρό μαμάδες απέναντι που ξαναγίνονται παιδιά χαζεύοντας τις νιφάδες να πέφτουν τις πρώτες πρωινές ώρες
όταν ακόμα κοιμούνται όλοι οι άλλοι στο σπίτι και οι μαμάδες μπορούν να είναι απλώς παιδιά

2008-02-15T03:38:00.001-08:00

www.banksy.co.uk

2008-02-15T01:47:00.002-08:00

pity some people you love are too far to hug

glowing faces i've missed

moments i'd like to turn back time for.

2008-02-15T01:16:00.000-08:00

Weisst du noch wie es war,Kinderzeit...wunderbar...die Welt ist bunt und schon.
Bis du irgendwann begreifst dass nicht jeder Abschied heisst es gibt auch ein Wiedersehen...

Ach und konnte ich doch nur ein einziges Mal die Uhren ruckwarts drehen
Denn wieviel von dem was ich heute weiss,hatte ich lieber nicht gesehen

Ein Wort zuviel im Zorn gesagt,ein Schritt zu weit nach vorn gewagt,
schon ist es vorbei.
Was auch immer jetzt getan,was ich gesagt hab'ist gesagt,
und was wie ewig schien ist schon Vergangenheit.

Dein Leben dreht sich nur im Kreis, so voll non weggeworfener Zeit
und deine Traume schiebst du endlos non dir her
du willst noch leben irgendwann,
doch wenn nicht heute,wann denn dann...
denn irgendwann ist auch ein Traum zu lange her.

Kein Zuruck,Wolfsheim

(wenn jemand mir den umlaut hier zeigen konnte..:)

μικρή διαρροή στον κόσμο του ονείρου

2008-02-15T00:26:00.000-08:00

"η θάλασσα μου γελάει σαν κορίτσι σε πρώτο ραντεβού. όπου και ν'ακουμπήσω μένει στα χέρια αλμύρα"
"το πρωί χόρευα για ώρα με ανοιχτά παράθυρα.πάω να χαθώ στην κίνηση και στο θόρυβο.ημέρα κρουστών"
"άνοιξε τις λίμνες σου να κολυμπήσουν μέσα τόσα νέα είδωλα"
"μυστικιστικές τελετές πίστης...κόκκινο βουερό ποτάμι"

"γιατί το εφικτό δε μ'αφορά, τ'όνειρο μόνο"

όταν τα λόγια και η μαγεία τους παρασύρουν τα συναισθήματα.όταν η ανάγκη για στοργή γίνεται ουρλιαχτό μεταμφιεσμένο σε ποίηση.όταν η ανασφάλεια πείθει για τη μοναδικότητα της επαφής.όταν οι περιστάσεις ερμηνεύονται ως αλάνθαστα σημάδια της μοίρας.όταν η αλαζονία της τύφλωσης εποφθαλμιά την αθανασία. R.I.P.

2008-02-14T08:37:00.000-08:00

Γεια σου θλίψη

καλημέρα θλίψη

έντομο που φωλιάζεις μέσα μου

κι ολονυχτίς καραδοκείς πότε θ'ανοίξω μάτι...

Στην αρχή σ'έχω λησμονήσει

κοιτάζω τις γραμμές του ταβανιού-

άξαφνα πατείς και μπαίνεις

στη συνείδηση.

Έχεις εγκατασταθεί μονίμως μέσα μας

είσαι χειρότερη από τους ιούς και τους βακίλλους

οι φιλόσοφοι σ'εξετάζουν στο φασματοσκόπιο

έχεις δώσει λαβή σε μιαν εξαίρετη λογοτεχνία

τη διαβάζουμε και "βρίσκουμε τον εαυτό μας"

πιπιλάμε τη μαύρη καραμέλα μας

μαρία νεφέλη

the anchor song

2008-02-14T08:11:00.000-08:00

i live by the ocean

and during the night
i dive into it
down to the bottom

underneath all currents
and drop my anchor
this is where i'm staying
this is my home

bjork